Sunday, December 20, 2015

 सोनिया गान्धीको प्रवेशले भारतमा कुन मन्दिर अशुद्ध भो....?
सोनिया गान्धीको प्रवेशले भारतमा कुन मन्दिर अशुद्ध भो ? - See more at: http://dainiknepal.com/2015/111687.html#sthash.ApniKpxT.uCETdyDx.dpuf

 Soniya-Bidhya
 लेखक/सन्जोग आचार्य

भारतीय राजनीतिमा गान्धी परिवारलाई सधै उच्च सम्मान साथ हेरिन्छ । फोहोरी राजनीतिको खेलमा भारत विश्वको अंग्रपत्तिमा छ । तर, पनि कुनै दलले गान्धी परिवार माथि त्यस्तो अपमान गरेका छैनन् जुन मेरो देशको राष्ट्र प्रमुख विद्या भण्डारीमाथि भयो । भारतमा छोटो समय प्रधानमन्त्री भएका राजीव गान्धिको मृत्युपछि भारतीय जनताले सोनिया गान्धीलाई सधै सम्मान र आदर पूर्वक हेर्ने गरेका छन् ।
सन् १९८४ देखि १९८९ सम्म भारतको प्रधानमन्त्री भएका राजीव गान्धीको ४६ बर्षको युवा उमेरमा मृत्यु भएपछि गान्धी परिवारमा सोनिया गान्धीको उदय भयो । भारतीय राजनीतिमा फेरी गान्धी परिवारको खोजी भयो । इटालीमा जन्मिएको भएपनि राजीव गान्धीकी श्रीमतिको नाताले सोनियाको उदय भयो । उनी राजनीतिमा अब्बल सावित हुदै काग्रेंस आईकी अध्यक्ष सम्म चयन भइन् । राजनीतिमा आएपछि प्रधानमन्त्री हुने कयौ अबसर आएपनि उनले त्यसको लोभ गरिनन् । भारतको राजनीतिमा सोनिया गान्धीको उदारताको विपक्षी दलले पनि अहिले बर्णन गर्छन् । पतिको मृत्युपछि परिवार र भारतीय राजनीतिमा सोनियाले निभाएको कर्तब्यको उच्च सम्मान गर्छन, भारतीय जनताले ।
भारतको राजनीतिमा सोेनिया गान्धीका छोरा राहुल गान्धी र प्रियंका गान्धीको पनि राम्रो पकड छ । पछिल्लो समयमा कट्टर हिन्दूवादी भनिएका भारतीय जनता पार्टीले (बिजेपी) ठूलो परिमाणमा मत हासिल गरी विजय प्राप्त गरेपनि गान्धी परिवारलाई अपमानित हुने ढंगले काम गरेको छैन । भारतीय जनताले सोनिया गान्धिलाई संसारका शक्तिशाली महिलासंग तुलना गर्ने गर्दछन् ।
विश्वकै ठूलो जनसंख्या भएको देश भारतमा फरक राजनीतिक विचार भएका कयौं राजनीतिक पार्टी छन् । तर, कसैले पनि त्यस्तो धृडित र निकृष्ट काम गरेका छ्रैनन्, जुन किसिमको घटना नेपालका राष्ट्र प्रमुख विद्या भण्डारीमाथि भयो । ढुड्गे यूगमा महिला माथि हुने धेरै हिंसाका घटना भन्दा पनि २१ औं शताब्दीमा नेपालमा भएको यो घटना बर्बर छ ।
‘जनकपुरको जानकी मन्दिरमा राष्ट्रपति विद्या भण्डारीको प्रवेशपछि मन्दिर अशुद्ध भयो भनेर जल छर्कियो’, यो समाचार सुन्नु र पढ्नु भन्दा केही अगाडि म टाईम्स म्यागेजिनमा ‘पर्सन अफ द एयर २०१५’ घोषित जर्मन चान्सर एन्जीला मार्करको सम्बन्धमा पढ्दै थिए । मार्करसंगै मेरो देशको महिला राष्ट्रपतिको तुलना गर्दै थिए । त्यसपछि सिएनएन खोलेर हेर्दै थिए, त्यहा पनि अमेरिकी राष्ट्रपति दौडमा रहेकी हिलारी क्लीन्टनको नै चर्चा छ । जताततै महिला कै चर्चा छ । विश्वमा नै महिला शक्तिशाली भइरहेको अबस्थामा मलाई पनि मेरो देशमा राष्ट्रपति महिला भएकोमा निकै गर्वको महसुस भइरहेको थियो, त्यो समय । विद्या भण्डारी राष्ट्रपति भएपछि विश्वका प्रमुख समाचार संस्था बिबिसी, सिएनएनलगायतले प्रमुखताका साथ समाचार सम्प्रेषण गरे । नेपालका पहिला महिला राष्ट्रपति भएकोमा हामी नेपालीलाई मात्र हैन विश्वका महिलाले गर्बको महसुस गरिरहेका थिए । तर, एक्कासी नेपालको समाचार हेरेपछि मन निकै दुःखीत भयो । जानकी मन्दिरमा विद्या भण्डारीमाथि भएको घटनाले म आफैलाई नेपाली भन्न पनि लाज लाग्ला जस्तो पो भएर आयो । समाचार खोलेको एक पलमा नै ‘जानकी मन्दिरमा विद्या भण्डारीको प्रवेशले मन्दिर अछुतो भयो, ’ भन्ने समाचारले मन कुडियो ।
मघेसी मूलबाट राष्ट्रपति डा. रामवरण यादव पनि विदूर नै हुन् । यादव कयौं पटक मन्दिर गए त्यस्तो घटना सुन्नु परेन । अहिलेको यो घटना २१ औं शताब्दिका नेपालीको सोच हुनै सक्दैन जस्तो पनि लाग्यो । अनलाईन समाचारका न्युज विश्वास नलागेर केही च्यानल पनि हेरे । आखिर कुरा त्यही रहेछ । यस्तो घृणित काम त एलियन पनि गर्न सक्दैनन् होला, भन्ने लाग्यो । यो घटनालाई पशुसंग पनि तुलना गर्न सकिन । किन भने अमेरिकामा पशुलाई पनि सम्मानपूर्वक हेरिन्छ । यो घटनाले पशुको पनि अपमान हुन्छ जस्तो लाग्यो ।
महिला आरक्षण, महिलाका हक र अधिकारमा सधै अगाडि रहेको नेपालमा किन यस्तो घटना भयो ? अझ हामीले महिलालाई विधवा पनि हैन एक महिला भन्न रुचाउछौं । महिलालाई गरिमामय पदमा पुर्याउछौ । अनि महिलाकै अपमान गछौं । यो कुनै पनि हालमा हाम्रो सस्कृति हुनै सक्दैन । नेपालको केही राजनीति दलले महिलामा माथि देखाएको सादासयताको त्यो सम्पूर्ण ‘क्रेडिट’ अहिलको यो घटनाले गुमेको छ ।
महिला एउटा देवी पनि हो । आमा पनि हो । सरस्वती र लक्ष्मी पनि महिला नै हो । विद्याकी देवी र नेपाल आमा यस्तो अपमान कसरी भयो ? यो घटनाले मेरो मन मात्र हैन, धेरै नेपालीको मन दुःखको छ । घटनामा दोषिलाई हदैसम्मको कडा कारवाही गर्नेमा सरकार किन उदासिनता छ ? प्रवासमा रहदा यस्ता धेरै प्रश्नहरु उब्जिएको छ । किन भने मेरो आमा पनि एकल नै हुनुहुन्छ । त्यसैले पनि यो समाचारले मेरो मन धेरै बिझायो । मेरो मात्र हैन, होला आफ्नो आमा, दिदी, बहिनीलाई माया गर्ने हरेकको मन दुखेको छ । विश्वको सक्तिसाली महिलाको सूचीमा राखेर विद्या भण्डारीलाई सम्मान गर्नु पर्नेमा यस्तो चरित्र देखाएर हामीले आफ्नै अपमान गरेका छौं । ‘आकासमा थुक्यो भने आफ्नै मुखमा पर्छ’,सबै नेपालीलाई चेतना होस् । जय देश । जय नेपाल ।
भारतीय राजनीतिमा गान्धी परिवारलाई सधै उच्च सम्मान साथ हेरिन्छ । फोहोरी राजनीतिको खेलमा भारत विश्वको अंग्रपत्तिमा छ । तर, पनि कुनै दलले गान्धी परिवार माथि त्यस्तो अपमान गरेका छैनन् जुन मेरो देशको राष्ट्र प्रमुख विद्या भण्डारीमाथि भयो । भारतमा छोटो समय प्रधानमन्त्री भएका राजीव गान्धिको मृत्युपछि भारतीय जनताले सोनिया गान्धीलाई सधै सम्मान र आदर पूर्वक हेर्ने गरेका छन् ।
सन् १९८४ देखि १९८९ सम्म भारतको प्रधानमन्त्री भएका राजीव गान्धीको ४६ बर्षको युवा उमेरमा मृत्यु भएपछि गान्धी परिवारमा सोनिया गान्धीको उदय भयो । भारतीय राजनीतिमा फेरी गान्धी परिवारको खोजी भयो । इटालीमा जन्मिएको भएपनि राजीव गान्धीकी श्रीमतिको नाताले सोनियाको उदय भयो । उनी राजनीतिमा अब्बल सावित हुदै काग्रेंस आईकी अध्यक्ष सम्म चयन भइन् । राजनीतिमा आएपछि प्रधानमन्त्री हुने कयौ अबसर आएपनि उनले त्यसको लोभ गरिनन् । भारतको राजनीतिमा सोनिया गान्धीको उदारताको विपक्षी दलले पनि अहिले बर्णन गर्छन् । पतिको मृत्युपछि परिवार र भारतीय राजनीतिमा सोनियाले निभाएको कर्तब्यको उच्च सम्मान गर्छन, भारतीय जनताले ।
भारतको राजनीतिमा सोेनिया गान्धीका छोरा राहुल गान्धी र प्रियंका गान्धीको पनि राम्रो पकड छ । पछिल्लो समयमा कट्टर हिन्दूवादी भनिएका भारतीय जनता पार्टीले (बिजेपी) ठूलो परिमाणमा मत हासिल गरी विजय प्राप्त गरेपनि गान्धी परिवारलाई अपमानित हुने ढंगले काम गरेको छैन । भारतीय जनताले सोनिया गान्धिलाई संसारका शक्तिशाली महिलासंग तुलना गर्ने गर्दछन् ।
विश्वकै ठूलो जनसंख्या भएको देश भारतमा फरक राजनीतिक विचार भएका कयौं राजनीतिक पार्टी छन् । तर, कसैले पनि त्यस्तो धृडित र निकृष्ट काम गरेका छ्रैनन्, जुन किसिमको घटना नेपालका राष्ट्र प्रमुख विद्या भण्डारीमाथि भयो । ढुड्गे यूगमा महिला माथि हुने धेरै हिंसाका घटना भन्दा पनि २१ औं शताब्दीमा नेपालमा भएको यो घटना बर्बर छ ।
‘जनकपुरको जानकी मन्दिरमा राष्ट्रपति विद्या भण्डारीको प्रवेशपछि मन्दिर अशुद्ध भयो भनेर जल छर्कियो’, यो समाचार सुन्नु र पढ्नु भन्दा केही अगाडि म टाईम्स म्यागेजिनमा ‘पर्सन अफ द एयर २०१५’ घोषित जर्मन चान्सर एन्जीला मार्करको सम्बन्धमा पढ्दै थिए । मार्करसंगै मेरो देशको महिला राष्ट्रपतिको तुलना गर्दै थिए । त्यसपछि सिएनएन खोलेर हेर्दै थिए, त्यहा पनि अमेरिकी राष्ट्रपति दौडमा रहेकी हिलारी क्लीन्टनको नै चर्चा छ । जताततै महिला कै चर्चा छ । विश्वमा नै महिला शक्तिशाली भइरहेको अबस्थामा मलाई पनि मेरो देशमा राष्ट्रपति महिला भएकोमा निकै गर्वको महसुस भइरहेको थियो, त्यो समय ।
sanjoksimple
लेखक/सन्जोग आचार्य
विद्या भण्डारी राष्ट्रपति भएपछि विश्वका प्रमुख समाचार संस्था बिबिसी, सिएनएनलगायतले प्रमुखताका साथ समाचार सम्प्रेषण गरे । नेपालका पहिला महिला राष्ट्रपति भएकोमा हामी नेपालीलाई मात्र हैन विश्वका महिलाले गर्बको महसुस गरिरहेका थिए । तर, एक्कासी नेपालको समाचार हेरेपछि मन निकै दुःखीत भयो । जानकी मन्दिरमा विद्या भण्डारीमाथि भएको घटनाले म आफैलाई नेपाली भन्न पनि लाज लाग्ला जस्तो पो भएर आयो । समाचार खोलेको एक पलमा नै ‘जानकी मन्दिरमा विद्या भण्डारीको प्रवेशले मन्दिर अछुतो भयो, ’ भन्ने समाचारले मन कुडियो ।
मघेसी मूलबाट राष्ट्रपति डा. रामवरण यादव पनि विदूर नै हुन् । यादव कयौं पटक मन्दिर गए त्यस्तो घटना सुन्नु परेन । अहिलेको यो घटना २१ औं शताब्दिका नेपालीको सोच हुनै सक्दैन जस्तो पनि लाग्यो । अनलाईन समाचारका न्युज विश्वास नलागेर केही च्यानल पनि हेरे । आखिर कुरा त्यही रहेछ । यस्तो घृणित काम त एलियन पनि गर्न सक्दैनन् होला, भन्ने लाग्यो । यो घटनालाई पशुसंग पनि तुलना गर्न सकिन । किन भने अमेरिकामा पशुलाई पनि सम्मानपूर्वक हेरिन्छ । यो घटनाले पशुको पनि अपमान हुन्छ जस्तो लाग्यो ।
महिला आरक्षण, महिलाका हक र अधिकारमा सधै अगाडि रहेको नेपालमा किन यस्तो घटना भयो ? अझ हामीले महिलालाई विधवा पनि हैन एक महिला भन्न रुचाउछौं । महिलालाई गरिमामय पदमा पुर्याउछौ । अनि महिलाकै अपमान गछौं । यो कुनै पनि हालमा हाम्रो सस्कृति हुनै सक्दैन । नेपालको केही राजनीति दलले महिलामा माथि देखाएको सादासयताको त्यो सम्पूर्ण ‘क्रेडिट’ अहिलको यो घटनाले गुमेको छ ।
महिला एउटा देवी पनि हो । आमा पनि हो । सरस्वती र लक्ष्मी पनि महिला नै हो । विद्याकी देवी र नेपाल आमा यस्तो अपमान कसरी भयो ? यो घटनाले मेरो मन मात्र हैन, धेरै नेपालीको मन दुःखको छ । घटनामा दोषिलाई हदैसम्मको कडा कारवाही गर्नेमा सरकार किन उदासिनता छ ? प्रवासमा रहदा यस्ता धेरै प्रश्नहरु उब्जिएको छ । किन भने मेरो आमा पनि एकल नै हुनुहुन्छ । त्यसैले पनि यो समाचारले मेरो मन धेरै बिझायो । मेरो मात्र हैन, होला आफ्नो आमा, दिदी, बहिनीलाई माया गर्ने हरेकको मन दुखेको छ । विश्वको सक्तिसाली महिलाको सूचीमा राखेर विद्या भण्डारीलाई सम्मान गर्नु पर्नेमा यस्तो चरित्र देखाएर हामीले आफ्नै अपमान गरेका छौं । ‘आकासमा थुक्यो भने आफ्नै मुखमा पर्छ’,सबै नेपालीलाई चेतना होस् । जय देश । जय नेपाल ।
- See more at: http://dainiknepal.com/2015/111687.html#sthash.ApniKpxT.dpuf
भारतीय राजनीतिमा गान्धी परिवारलाई सधै उच्च सम्मान साथ हेरिन्छ । फोहोरी राजनीतिको खेलमा भारत विश्वको अंग्रपत्तिमा छ । तर, पनि कुनै दलले गान्धी परिवार माथि त्यस्तो अपमान गरेका छैनन् जुन मेरो देशको राष्ट्र प्रमुख विद्या भण्डारीमाथि भयो । भारतमा छोटो समय प्रधानमन्त्री भएका राजीव गान्धिको मृत्युपछि भारतीय जनताले सोनिया गान्धीलाई सधै सम्मान र आदर पूर्वक हेर्ने गरेका छन् ।
सन् १९८४ देखि १९८९ सम्म भारतको प्रधानमन्त्री भएका राजीव गान्धीको ४६ बर्षको युवा उमेरमा मृत्यु भएपछि गान्धी परिवारमा सोनिया गान्धीको उदय भयो । भारतीय राजनीतिमा फेरी गान्धी परिवारको खोजी भयो । इटालीमा जन्मिएको भएपनि राजीव गान्धीकी श्रीमतिको नाताले सोनियाको उदय भयो । उनी राजनीतिमा अब्बल सावित हुदै काग्रेंस आईकी अध्यक्ष सम्म चयन भइन् । राजनीतिमा आएपछि प्रधानमन्त्री हुने कयौ अबसर आएपनि उनले त्यसको लोभ गरिनन् । भारतको राजनीतिमा सोनिया गान्धीको उदारताको विपक्षी दलले पनि अहिले बर्णन गर्छन् । पतिको मृत्युपछि परिवार र भारतीय राजनीतिमा सोनियाले निभाएको कर्तब्यको उच्च सम्मान गर्छन, भारतीय जनताले ।
भारतको राजनीतिमा सोेनिया गान्धीका छोरा राहुल गान्धी र प्रियंका गान्धीको पनि राम्रो पकड छ । पछिल्लो समयमा कट्टर हिन्दूवादी भनिएका भारतीय जनता पार्टीले (बिजेपी) ठूलो परिमाणमा मत हासिल गरी विजय प्राप्त गरेपनि गान्धी परिवारलाई अपमानित हुने ढंगले काम गरेको छैन । भारतीय जनताले सोनिया गान्धिलाई संसारका शक्तिशाली महिलासंग तुलना गर्ने गर्दछन् ।
विश्वकै ठूलो जनसंख्या भएको देश भारतमा फरक राजनीतिक विचार भएका कयौं राजनीतिक पार्टी छन् । तर, कसैले पनि त्यस्तो धृडित र निकृष्ट काम गरेका छ्रैनन्, जुन किसिमको घटना नेपालका राष्ट्र प्रमुख विद्या भण्डारीमाथि भयो । ढुड्गे यूगमा महिला माथि हुने धेरै हिंसाका घटना भन्दा पनि २१ औं शताब्दीमा नेपालमा भएको यो घटना बर्बर छ ।
‘जनकपुरको जानकी मन्दिरमा राष्ट्रपति विद्या भण्डारीको प्रवेशपछि मन्दिर अशुद्ध भयो भनेर जल छर्कियो’, यो समाचार सुन्नु र पढ्नु भन्दा केही अगाडि म टाईम्स म्यागेजिनमा ‘पर्सन अफ द एयर २०१५’ घोषित जर्मन चान्सर एन्जीला मार्करको सम्बन्धमा पढ्दै थिए । मार्करसंगै मेरो देशको महिला राष्ट्रपतिको तुलना गर्दै थिए । त्यसपछि सिएनएन खोलेर हेर्दै थिए, त्यहा पनि अमेरिकी राष्ट्रपति दौडमा रहेकी हिलारी क्लीन्टनको नै चर्चा छ । जताततै महिला कै चर्चा छ । विश्वमा नै महिला शक्तिशाली भइरहेको अबस्थामा मलाई पनि मेरो देशमा राष्ट्रपति महिला भएकोमा निकै गर्वको महसुस भइरहेको थियो, त्यो समय ।
sanjoksimple
लेखक/सन्जोग आचार्य
विद्या भण्डारी राष्ट्रपति भएपछि विश्वका प्रमुख समाचार संस्था बिबिसी, सिएनएनलगायतले प्रमुखताका साथ समाचार सम्प्रेषण गरे । नेपालका पहिला महिला राष्ट्रपति भएकोमा हामी नेपालीलाई मात्र हैन विश्वका महिलाले गर्बको महसुस गरिरहेका थिए । तर, एक्कासी नेपालको समाचार हेरेपछि मन निकै दुःखीत भयो । जानकी मन्दिरमा विद्या भण्डारीमाथि भएको घटनाले म आफैलाई नेपाली भन्न पनि लाज लाग्ला जस्तो पो भएर आयो । समाचार खोलेको एक पलमा नै ‘जानकी मन्दिरमा विद्या भण्डारीको प्रवेशले मन्दिर अछुतो भयो, ’ भन्ने समाचारले मन कुडियो ।
मघेसी मूलबाट राष्ट्रपति डा. रामवरण यादव पनि विदूर नै हुन् । यादव कयौं पटक मन्दिर गए त्यस्तो घटना सुन्नु परेन । अहिलेको यो घटना २१ औं शताब्दिका नेपालीको सोच हुनै सक्दैन जस्तो पनि लाग्यो । अनलाईन समाचारका न्युज विश्वास नलागेर केही च्यानल पनि हेरे । आखिर कुरा त्यही रहेछ । यस्तो घृणित काम त एलियन पनि गर्न सक्दैनन् होला, भन्ने लाग्यो । यो घटनालाई पशुसंग पनि तुलना गर्न सकिन । किन भने अमेरिकामा पशुलाई पनि सम्मानपूर्वक हेरिन्छ । यो घटनाले पशुको पनि अपमान हुन्छ जस्तो लाग्यो ।
महिला आरक्षण, महिलाका हक र अधिकारमा सधै अगाडि रहेको नेपालमा किन यस्तो घटना भयो ? अझ हामीले महिलालाई विधवा पनि हैन एक महिला भन्न रुचाउछौं । महिलालाई गरिमामय पदमा पुर्याउछौ । अनि महिलाकै अपमान गछौं । यो कुनै पनि हालमा हाम्रो सस्कृति हुनै सक्दैन । नेपालको केही राजनीति दलले महिलामा माथि देखाएको सादासयताको त्यो सम्पूर्ण ‘क्रेडिट’ अहिलको यो घटनाले गुमेको छ ।
महिला एउटा देवी पनि हो । आमा पनि हो । सरस्वती र लक्ष्मी पनि महिला नै हो । विद्याकी देवी र नेपाल आमा यस्तो अपमान कसरी भयो ? यो घटनाले मेरो मन मात्र हैन, धेरै नेपालीको मन दुःखको छ । घटनामा दोषिलाई हदैसम्मको कडा कारवाही गर्नेमा सरकार किन उदासिनता छ ? प्रवासमा रहदा यस्ता धेरै प्रश्नहरु उब्जिएको छ । किन भने मेरो आमा पनि एकल नै हुनुहुन्छ । त्यसैले पनि यो समाचारले मेरो मन धेरै बिझायो । मेरो मात्र हैन, होला आफ्नो आमा, दिदी, बहिनीलाई माया गर्ने हरेकको मन दुखेको छ । विश्वको सक्तिसाली महिलाको सूचीमा राखेर विद्या भण्डारीलाई सम्मान गर्नु पर्नेमा यस्तो चरित्र देखाएर हामीले आफ्नै अपमान गरेका छौं । ‘आकासमा थुक्यो भने आफ्नै मुखमा पर्छ’,सबै नेपालीलाई चेतना होस् । जय देश । जय नेपाल ।
- See more at: http://dainiknepal.com/2015/111687.html#sthash.ApniKpxT.dpuf

सोनिया गान्धीको प्रवेशले भारतमा कुन मन्दिर अशुद्ध भो ?

- सन्जोग आचार्य२०७२ पुष ५ गते ११:५८
 681  2 Google +2
Soniya-Bidhya
भारतीय राजनीतिमा गान्धी परिवारलाई सधै उच्च सम्मान साथ हेरिन्छ । फोहोरी राजनीतिको खेलमा भारत विश्वको अंग्रपत्तिमा छ । तर, पनि कुनै दलले गान्धी परिवार माथि त्यस्तो अपमान गरेका छैनन् जुन मेरो देशको राष्ट्र प्रमुख विद्या भण्डारीमाथि भयो । भारतमा छोटो समय प्रधानमन्त्री भएका राजीव गान्धिको मृत्युपछि भारतीय जनताले सोनिया गान्धीलाई सधै सम्मान र आदर पूर्वक हेर्ने गरेका छन् ।
सन् १९८४ देखि १९८९ सम्म भारतको प्रधानमन्त्री भएका राजीव गान्धीको ४६ बर्षको युवा उमेरमा मृत्यु भएपछि गान्धी परिवारमा सोनिया गान्धीको उदय भयो । भारतीय राजनीतिमा फेरी गान्धी परिवारको खोजी भयो । इटालीमा जन्मिएको भएपनि राजीव गान्धीकी श्रीमतिको नाताले सोनियाको उदय भयो । उनी राजनीतिमा अब्बल सावित हुदै काग्रेंस आईकी अध्यक्ष सम्म चयन भइन् । राजनीतिमा आएपछि प्रधानमन्त्री हुने कयौ अबसर आएपनि उनले त्यसको लोभ गरिनन् । भारतको राजनीतिमा सोनिया गान्धीको उदारताको विपक्षी दलले पनि अहिले बर्णन गर्छन् । पतिको मृत्युपछि परिवार र भारतीय राजनीतिमा सोनियाले निभाएको कर्तब्यको उच्च सम्मान गर्छन, भारतीय जनताले ।
भारतको राजनीतिमा सोेनिया गान्धीका छोरा राहुल गान्धी र प्रियंका गान्धीको पनि राम्रो पकड छ । पछिल्लो समयमा कट्टर हिन्दूवादी भनिएका भारतीय जनता पार्टीले (बिजेपी) ठूलो परिमाणमा मत हासिल गरी विजय प्राप्त गरेपनि गान्धी परिवारलाई अपमानित हुने ढंगले काम गरेको छैन । भारतीय जनताले सोनिया गान्धिलाई संसारका शक्तिशाली महिलासंग तुलना गर्ने गर्दछन् ।
विश्वकै ठूलो जनसंख्या भएको देश भारतमा फरक राजनीतिक विचार भएका कयौं राजनीतिक पार्टी छन् । तर, कसैले पनि त्यस्तो धृडित र निकृष्ट काम गरेका छ्रैनन्, जुन किसिमको घटना नेपालका राष्ट्र प्रमुख विद्या भण्डारीमाथि भयो । ढुड्गे यूगमा महिला माथि हुने धेरै हिंसाका घटना भन्दा पनि २१ औं शताब्दीमा नेपालमा भएको यो घटना बर्बर छ ।
‘जनकपुरको जानकी मन्दिरमा राष्ट्रपति विद्या भण्डारीको प्रवेशपछि मन्दिर अशुद्ध भयो भनेर जल छर्कियो’, यो समाचार सुन्नु र पढ्नु भन्दा केही अगाडि म टाईम्स म्यागेजिनमा ‘पर्सन अफ द एयर २०१५’ घोषित जर्मन चान्सर एन्जीला मार्करको सम्बन्धमा पढ्दै थिए । मार्करसंगै मेरो देशको महिला राष्ट्रपतिको तुलना गर्दै थिए । त्यसपछि सिएनएन खोलेर हेर्दै थिए, त्यहा पनि अमेरिकी राष्ट्रपति दौडमा रहेकी हिलारी क्लीन्टनको नै चर्चा छ । जताततै महिला कै चर्चा छ । विश्वमा नै महिला शक्तिशाली भइरहेको अबस्थामा मलाई पनि मेरो देशमा राष्ट्रपति महिला भएकोमा निकै गर्वको महसुस भइरहेको थियो, त्यो समय ।
sanjoksimple
लेखक/सन्जोग आचार्य
विद्या भण्डारी राष्ट्रपति भएपछि विश्वका प्रमुख समाचार संस्था बिबिसी, सिएनएनलगायतले प्रमुखताका साथ समाचार सम्प्रेषण गरे । नेपालका पहिला महिला राष्ट्रपति भएकोमा हामी नेपालीलाई मात्र हैन विश्वका महिलाले गर्बको महसुस गरिरहेका थिए । तर, एक्कासी नेपालको समाचार हेरेपछि मन निकै दुःखीत भयो । जानकी मन्दिरमा विद्या भण्डारीमाथि भएको घटनाले म आफैलाई नेपाली भन्न पनि लाज लाग्ला जस्तो पो भएर आयो । समाचार खोलेको एक पलमा नै ‘जानकी मन्दिरमा विद्या भण्डारीको प्रवेशले मन्दिर अछुतो भयो, ’ भन्ने समाचारले मन कुडियो ।
मघेसी मूलबाट राष्ट्रपति डा. रामवरण यादव पनि विदूर नै हुन् । यादव कयौं पटक मन्दिर गए त्यस्तो घटना सुन्नु परेन । अहिलेको यो घटना २१ औं शताब्दिका नेपालीको सोच हुनै सक्दैन जस्तो पनि लाग्यो । अनलाईन समाचारका न्युज विश्वास नलागेर केही च्यानल पनि हेरे । आखिर कुरा त्यही रहेछ । यस्तो घृणित काम त एलियन पनि गर्न सक्दैनन् होला, भन्ने लाग्यो । यो घटनालाई पशुसंग पनि तुलना गर्न सकिन । किन भने अमेरिकामा पशुलाई पनि सम्मानपूर्वक हेरिन्छ । यो घटनाले पशुको पनि अपमान हुन्छ जस्तो लाग्यो ।
महिला आरक्षण, महिलाका हक र अधिकारमा सधै अगाडि रहेको नेपालमा किन यस्तो घटना भयो ? अझ हामीले महिलालाई विधवा पनि हैन एक महिला भन्न रुचाउछौं । महिलालाई गरिमामय पदमा पुर्याउछौ । अनि महिलाकै अपमान गछौं । यो कुनै पनि हालमा हाम्रो सस्कृति हुनै सक्दैन । नेपालको केही राजनीति दलले महिलामा माथि देखाएको सादासयताको त्यो सम्पूर्ण ‘क्रेडिट’ अहिलको यो घटनाले गुमेको छ ।
महिला एउटा देवी पनि हो । आमा पनि हो । सरस्वती र लक्ष्मी पनि महिला नै हो । विद्याकी देवी र नेपाल आमा यस्तो अपमान कसरी भयो ? यो घटनाले मेरो मन मात्र हैन, धेरै नेपालीको मन दुःखको छ । घटनामा दोषिलाई हदैसम्मको कडा कारवाही गर्नेमा सरकार किन उदासिनता छ ? प्रवासमा रहदा यस्ता धेरै प्रश्नहरु उब्जिएको छ । किन भने मेरो आमा पनि एकल नै हुनुहुन्छ । त्यसैले पनि यो समाचारले मेरो मन धेरै बिझायो । मेरो मात्र हैन, होला आफ्नो आमा, दिदी, बहिनीलाई माया गर्ने हरेकको मन दुखेको छ । विश्वको सक्तिसाली महिलाको सूचीमा राखेर विद्या भण्डारीलाई सम्मान गर्नु पर्नेमा यस्तो चरित्र देखाएर हामीले आफ्नै अपमान गरेका छौं । ‘आकासमा थुक्यो भने आफ्नै मुखमा पर्छ’,सबै नेपालीलाई चेतना होस् । जय देश । जय नेपाल ।
- See more at: http://dainiknepal.com/2015/111687.html#sthash.iV2rM4j9.AiFEbbi2.dpuf

सोनिया गान्धीको प्रवेशले भारतमा कुन मन्दिर अशुद्ध भो ?

- सन्जोग आचार्य२०७२ पुष ५ गते ११:५८
 681  2 Google +2
Soniya-Bidhya
भारतीय राजनीतिमा गान्धी परिवारलाई सधै उच्च सम्मान साथ हेरिन्छ । फोहोरी राजनीतिको खेलमा भारत विश्वको अंग्रपत्तिमा छ । तर, पनि कुनै दलले गान्धी परिवार माथि त्यस्तो अपमान गरेका छैनन् जुन मेरो देशको राष्ट्र प्रमुख विद्या भण्डारीमाथि भयो । भारतमा छोटो समय प्रधानमन्त्री भएका राजीव गान्धिको मृत्युपछि भारतीय जनताले सोनिया गान्धीलाई सधै सम्मान र आदर पूर्वक हेर्ने गरेका छन् ।
सन् १९८४ देखि १९८९ सम्म भारतको प्रधानमन्त्री भएका राजीव गान्धीको ४६ बर्षको युवा उमेरमा मृत्यु भएपछि गान्धी परिवारमा सोनिया गान्धीको उदय भयो । भारतीय राजनीतिमा फेरी गान्धी परिवारको खोजी भयो । इटालीमा जन्मिएको भएपनि राजीव गान्धीकी श्रीमतिको नाताले सोनियाको उदय भयो । उनी राजनीतिमा अब्बल सावित हुदै काग्रेंस आईकी अध्यक्ष सम्म चयन भइन् । राजनीतिमा आएपछि प्रधानमन्त्री हुने कयौ अबसर आएपनि उनले त्यसको लोभ गरिनन् । भारतको राजनीतिमा सोनिया गान्धीको उदारताको विपक्षी दलले पनि अहिले बर्णन गर्छन् । पतिको मृत्युपछि परिवार र भारतीय राजनीतिमा सोनियाले निभाएको कर्तब्यको उच्च सम्मान गर्छन, भारतीय जनताले ।
भारतको राजनीतिमा सोेनिया गान्धीका छोरा राहुल गान्धी र प्रियंका गान्धीको पनि राम्रो पकड छ । पछिल्लो समयमा कट्टर हिन्दूवादी भनिएका भारतीय जनता पार्टीले (बिजेपी) ठूलो परिमाणमा मत हासिल गरी विजय प्राप्त गरेपनि गान्धी परिवारलाई अपमानित हुने ढंगले काम गरेको छैन । भारतीय जनताले सोनिया गान्धिलाई संसारका शक्तिशाली महिलासंग तुलना गर्ने गर्दछन् ।
विश्वकै ठूलो जनसंख्या भएको देश भारतमा फरक राजनीतिक विचार भएका कयौं राजनीतिक पार्टी छन् । तर, कसैले पनि त्यस्तो धृडित र निकृष्ट काम गरेका छ्रैनन्, जुन किसिमको घटना नेपालका राष्ट्र प्रमुख विद्या भण्डारीमाथि भयो । ढुड्गे यूगमा महिला माथि हुने धेरै हिंसाका घटना भन्दा पनि २१ औं शताब्दीमा नेपालमा भएको यो घटना बर्बर छ ।
‘जनकपुरको जानकी मन्दिरमा राष्ट्रपति विद्या भण्डारीको प्रवेशपछि मन्दिर अशुद्ध भयो भनेर जल छर्कियो’, यो समाचार सुन्नु र पढ्नु भन्दा केही अगाडि म टाईम्स म्यागेजिनमा ‘पर्सन अफ द एयर २०१५’ घोषित जर्मन चान्सर एन्जीला मार्करको सम्बन्धमा पढ्दै थिए । मार्करसंगै मेरो देशको महिला राष्ट्रपतिको तुलना गर्दै थिए । त्यसपछि सिएनएन खोलेर हेर्दै थिए, त्यहा पनि अमेरिकी राष्ट्रपति दौडमा रहेकी हिलारी क्लीन्टनको नै चर्चा छ । जताततै महिला कै चर्चा छ । विश्वमा नै महिला शक्तिशाली भइरहेको अबस्थामा मलाई पनि मेरो देशमा राष्ट्रपति महिला भएकोमा निकै गर्वको महसुस भइरहेको थियो, त्यो समय ।
sanjoksimple
लेखक/सन्जोग आचार्य
विद्या भण्डारी राष्ट्रपति भएपछि विश्वका प्रमुख समाचार संस्था बिबिसी, सिएनएनलगायतले प्रमुखताका साथ समाचार सम्प्रेषण गरे । नेपालका पहिला महिला राष्ट्रपति भएकोमा हामी नेपालीलाई मात्र हैन विश्वका महिलाले गर्बको महसुस गरिरहेका थिए । तर, एक्कासी नेपालको समाचार हेरेपछि मन निकै दुःखीत भयो । जानकी मन्दिरमा विद्या भण्डारीमाथि भएको घटनाले म आफैलाई नेपाली भन्न पनि लाज लाग्ला जस्तो पो भएर आयो । समाचार खोलेको एक पलमा नै ‘जानकी मन्दिरमा विद्या भण्डारीको प्रवेशले मन्दिर अछुतो भयो, ’ भन्ने समाचारले मन कुडियो ।
मघेसी मूलबाट राष्ट्रपति डा. रामवरण यादव पनि विदूर नै हुन् । यादव कयौं पटक मन्दिर गए त्यस्तो घटना सुन्नु परेन । अहिलेको यो घटना २१ औं शताब्दिका नेपालीको सोच हुनै सक्दैन जस्तो पनि लाग्यो । अनलाईन समाचारका न्युज विश्वास नलागेर केही च्यानल पनि हेरे । आखिर कुरा त्यही रहेछ । यस्तो घृणित काम त एलियन पनि गर्न सक्दैनन् होला, भन्ने लाग्यो । यो घटनालाई पशुसंग पनि तुलना गर्न सकिन । किन भने अमेरिकामा पशुलाई पनि सम्मानपूर्वक हेरिन्छ । यो घटनाले पशुको पनि अपमान हुन्छ जस्तो लाग्यो ।
महिला आरक्षण, महिलाका हक र अधिकारमा सधै अगाडि रहेको नेपालमा किन यस्तो घटना भयो ? अझ हामीले महिलालाई विधवा पनि हैन एक महिला भन्न रुचाउछौं । महिलालाई गरिमामय पदमा पुर्याउछौ । अनि महिलाकै अपमान गछौं । यो कुनै पनि हालमा हाम्रो सस्कृति हुनै सक्दैन । नेपालको केही राजनीति दलले महिलामा माथि देखाएको सादासयताको त्यो सम्पूर्ण ‘क्रेडिट’ अहिलको यो घटनाले गुमेको छ ।
महिला एउटा देवी पनि हो । आमा पनि हो । सरस्वती र लक्ष्मी पनि महिला नै हो । विद्याकी देवी र नेपाल आमा यस्तो अपमान कसरी भयो ? यो घटनाले मेरो मन मात्र हैन, धेरै नेपालीको मन दुःखको छ । घटनामा दोषिलाई हदैसम्मको कडा कारवाही गर्नेमा सरकार किन उदासिनता छ ? प्रवासमा रहदा यस्ता धेरै प्रश्नहरु उब्जिएको छ । किन भने मेरो आमा पनि एकल नै हुनुहुन्छ । त्यसैले पनि यो समाचारले मेरो मन धेरै बिझायो । मेरो मात्र हैन, होला आफ्नो आमा, दिदी, बहिनीलाई माया गर्ने हरेकको मन दुखेको छ । विश्वको सक्तिसाली महिलाको सूचीमा राखेर विद्या भण्डारीलाई सम्मान गर्नु पर्नेमा यस्तो चरित्र देखाएर हामीले आफ्नै अपमान गरेका छौं । ‘आकासमा थुक्यो भने आफ्नै मुखमा पर्छ’,सबै नेपालीलाई चेतना होस् । जय देश । जय नेपाल ।
- See more at: http://dainiknepal.com/2015/111687.html#sthash.iV2rM4j9.AiFEbbi2.dpuf

तमु समाज ओमानको ल्होसार सांस्कृतिक कार्यक्रम भब्य रुपमा सम्पन्न

 

 

 



ओमान मस्कट

       तमु समाज ओमानको आयोजनामा ओमानको राजधानी मस्कट शहरमा भब्य रुपमा ल्होसार सांस्कृतिक कार्यक्रम सम्पन्न भएको छ । कार्यक्रमका सभापति तमु समाज ओमानका अध्यक्ष अमिर गुरुङ्गले तमु ल्होकोर बर्ग चक्रमा फुल माला अक्षता चढाँई तथा  प्रमुख अतिथी नेपाली राजदूतबास अ‍ोमनका कार्यबाहक राजदूत रेजीना ताम्रकारले पानसमा बति बाली कार्यक्रमको उद्घाटन गरीएको थियो ।

 अतिथीका रुपमा ओमानका बिभीन्न सामाजीक संघ संस्थाहरुका प्रतिनिधीहरु, बुद्धिजीबिहरु,पत्रकारहरु तथा उलेख्य तमुस्योहरुको उपस्थित रहेको उक्त कार्यक्रम सञ्चालन बिकाश तमु र देब तमुले गर्नुभएको थियो । सो कार्यक्रममा झन्डै चार सयको हाराहारीमा नेपालीहरुको उपस्थित रहेको बताईन्छ  । कार्यक्रममा आफ्नो स्वागत मन्तब्य राख्दैँ तमु समाज ओमानका अध्यक्ष अमिर गुरुङ्गले ओमानमा यसरी बृहत रुपमा ल्होसास मनाउँन पाउँदा आफु हर्ष बिभोर भएको र कार्यक्रमलाई सफल बनाई दिनु हुने ओमानबासी नेपालीहरुप्रति सदैब ऋणि रहेको बताउनु भयो  । 

 पुष १५ ल्होसार मा फेरिने वर्ग भेद वर्ग ९ ल्हु ल्हो ० वर्ग का तमु तमुस्यो हरुलाई रिपा माला र फेटा क्रमु ले स्याई स्याई बिदाई गर्दै  बदर वर्ग ९ प्र ल्हो ० का तमु तमुस्यो हरुलाई रिपा माला फेटा क्रमु ले स्याई स्याई भब्य रुपमा स्वागत गरिएको थियो । तमु समाज ओमानका केंद्रिये कमिटि का पदधकारी ज्यु हरुलाई बिशेष सम्मान गर्दै तमुस्यो हरुले ल्होसार कार्यक्रम को लागि संकलन गर्नु भएको नगद तमु समाज ओमान का प्रमुख सल्लाहकार मादी तमुस्यो ज्युको मातहत मा सम्पूर्ण तमुस्यो हरु मिलि तमु समाज ओमान का प्रथम उपध्यक्ष एबं कार्यक्रम प्रमुख संयोजक दिल तमु ज्यु लाइ प्रदान गर्नु भएको थियो l

 कार्यक्रम मा तमु समाज ओमान को गायन नृत्य का साथै  ओमानका स्थानिय कलाकारहरुका  बेजोड प्रस्तुतिले कार्यक्रम निकै रोमाञ्चित भएको पाईन्थ्थो भने तमु समाज ओमानका तमुस्यो गायिका र मगर संघ ओमानका पुरुष गायक बिच चलेको दोहोरीले कार्यक्रमलाई आकर्षण बनाएको थियो ।
 आगामी दिनहरुमा पनि ओमानका नेपालीहरुबाट यस्तै सहयोग पाउँने अपेक्षा राखेका छौँ कार्यक्रमका संयोजक प्रमुख संयोजक दिल तमुले प्रवासखबरलार्य भन्नु भयो ओमानका सबै संघ संस्थाहरु सँग हातेमालो गर्दै तमु समाज ओमानले आगामी दिनहरुमा यस भन्दा बृहत कार्यक्रमहरु गर्ने छ, नेपालीहरुको दुख सुखको साथी बन्ने छ ||

Sunday, December 6, 2015

ओमान नेपाली एकता समाजका सदस्य श्री रूपलाल पाण्डेको बिदाई

ओमान नेपाली एकता समाजका सदस्य श्री रूपलाल पाण्डेको बिदाई

बिगत बाह्र वर्षदेखि ओमानमा श्रम र पसिना बगाई रहेका ओमान नेपाली एकता समाजका सक्रिय सदस्य तथा ओमान नेपाली एकता समाज अलखुवैर एरिया समितिका सल्लाहकार श्री रूपलाल पाण्डे ज्यू ओमान छोडी स्वदेश फर्किने भएपछि शनिवार अलखुवैर एरिया समितिको आयोजनामा विदाई कार्यकम सम्पन्न गरिएको छ ।
ओमान नेपाली एकता समाज अलखुवैर एरिया समितिका अध्यक्ष दिल प्रसाद पौडेल ज्यूको अध्यक्षतामा सम्पन्न बिदाई समारोहमा अलखुवैर एरिया समितिको तर्फबाट कदर-पत्र र मायाको चिनो प्रदान गरी विदाई गरिएको थियो । बिगत लामो समयदेखि ओमान नेपाली एकता समाजमा आबद्ध रही एकता समाज प्रति रूपलाल पाण्डे जीले पुर्याउनु भएको योगदानको उच्च मूल्याङ्कन सहित कदर-पत्र प्रदान गरिएको ब्यहोरा कदर-पत्रमा उल्लेख छ ।

 केन्द्रीय सदस्य भीम भट्टराईले पाण्डे जी एकता समाजको पुरानो सदस्य भएको बताउदै आफूलाई एकता समाजको लक्ष्य र उदेश्य बारे जानकारी गराउदै सदस्यता लिनको लागि अभिप्रेरित गरेको क्षणको स्मरण गर्दै उहाँको एकता समाज संगठन बिस्तारमा अतुलनीय योगदान रहेको चर्चा गर्नु भयो ।  
  सो अवसरमा एकता समाजका जेष्ठ सदस्य युवराज अर्याल, केन्द्रीय प्रथम उपाध्यक्ष बिष्णु अर्याल, महासचिब जिबी लामा, सचिब राम कुमार चौधरी केन्द्रीय सदस्यहरु शालिकराम आचार्य, भीम भट्टराई, महिला बिभागकी कोषाध्यक्ष गीता लिम्बू, महिला सदस्य कुमारी गुरुङ्ग, अलखुवैर एरियाका कोषाध्यक्ष लक्ष्मण हमाल लगायतले रूपलाल पाण्डेले समाजप्रति गरेको योगदानको चर्चा र यात्रा सफलताको शुभकामना दिनु भएको थियो ।
विदाई गरिनु भएका श्री रूपलाल पाण्डे जीले लामो समय देखिसंगै दुःख पिडाहरु एक आपसमा बाँड्दै र साट्दै आइरहेका साथीहरुसंग छुटीएर जानु पर्दा दुःख लागेको बताउदै आफु जहाँ रहेपनि माया र सम्झना साथै रहने र आफ्नो समाजसेवी भावना र बिचारमा कहिल्यै पनि बिचलन नआउने धारणा ब्यक्त गर्नु भयो ।
अन्तमा कार्यक्रम सभापति दिल प्रसाद पौडेलले पाण्डेजी को अभाव एकता समाजलाई सधै खड़किरहने यहाँ रहुन्जेल समाज र श्रमजीबि नेपालीहरु प्रति गर्नु भएको सहयोग र योगदान अमूल्य रहेको चर्चा गर्दै समाजको तर्फबाट हार्दिक धन्यवाद् सहित यात्रा सफलताको शुभकामना सहित सभा समापन गरेका थिए ।

Thursday, November 26, 2015

                                                       वक्तव्य

Umaoist
२०७२/ o८/१०
भारतको विहारवाट निर्वाचित भाजपाका सांसद किर्ति अजादले व्यक्त गरेका विचारहरूप्रति हाम्रो पार्टीको गम्भीर रूपले ध्यान आकर्षण भएको छ । उनले नेपालको तराई भूभागका १५ जिल्लाहरूलाई कुटनैतिक तरिका वा त्यो नभए युद्ध गरेर भएपनि भारतमा सामेल गर्ने अभिव्यक्ति प्रकट गरेका छन् । विहारको दरभड्डाको एउटा सार्वजनिक सभामा भाषण गर्दा उक्त अभिव्यक्ति दिएका थिए । आजादले प्रकट गरेको उक्त अभिव्यक्तिको काठमाडौँस्थित भारतीय राजदूतावासले आधिकारिक नभएको भनेर खण्डन गरेको छ । तर भारतीय दुतावासले नेपालको सन्दर्भमा संशोधनका लागि भारतले अगाडि ल्याएको सात बूंदे प्रस्तावलाई पनि आधारहीन भएको भनेर खण्डन गरेको थियो । तर व्यवहारमा भारतले ती संशोधनहरूलाई व्यावहारिक रूप दिन पूरा प्रयत्न गरिरहेको कुरा आमरूपमा थाहा भएको कुरा हो । त्यसैगरेर सुनसरीमा भारतीय जवानहरूले नेपालभित्र आएर नेपाली नागरिकहरूमाथि गोली प्रहार गरेको कुरालाई पनि भारतीय दूतावासले खण्डन गरेको छ । त्यसरी भारतीय दूतावासले बारम्बार सत्यलाई असत्य बताउने लामो श्रृङ्खलाको पृष्ठभूमिमा अहिले विहारका सांसदको अभिव्यक्तिलाई त्यसले आधिकारिक नबताएपनि भारत सरकारका सम्पूण नीति र गतिविधिहरूमाथि विचार गर्दाआजादको त्यो भनाइलाई हल्का रूपमा लिनु कुनै स्वतन्त्र र सार्वभौमिक राष्ट्रका सन्दर्भमा व्यक्त गरिएको आजादका अभिव्यक्ति पनि भारत सरकार वा सत्तारूढ भारतीय जनता पार्टीको मतलाई नै व्यक्त गरेको कुरा बुझ्न गार्‍हो पर्दैन ।
भारतले नेपालको संविधानमा संशोधनको लागि प्रस्तुत गरेको ७ बुँदे संशोधन प्रस्ताव र भारतीय नाकावन्दी समेतमाथि विचार गर्दा अन्तमा भारतले तराईका जिल्लाहरूमा प्रभुत्व कायम गर्ने उद्देश्यले नै काम गरेको देखिन्छ । त्यो नीतिलाई कार्यान्वित गर्न भारतले लामो समयदेखि योजनावद्ध प्रकारले काम गर्दै आएको छ । किर्ति आजादको अभिव्यक्ति त्यही सिलसिलाको पछिल्लो कडी हो । उनले इतिहासका सन्दर्भ र तथ्यहरूलाई तोडमोड गरेर अभिव्यक्ति दिएका छन् । उनले अङ्ग्रेजले नेपाललाई दिएको भनेर नेपालका १५ जिल्ला भारतले युद्ध गरेर भएपनि लिनुपर्ने कुरा गरेका छन् । तर इतिहासको कुरा गर्ने हो भने सन् १८१५ को सुगौली सन्धीद्वारा गढवाल, कुमाउ सहित नेपालका कैयौँ भागहरू अङ्ग्रेजले नेपालबाट लगेको थियो । नेपाल–अङ्ग्रेज युद्ध पश्चात् सम्पन्न सुगौली सन्धीमा नेपालले गुमाएका भू–भागहरूमध्ये पछिल्लो कालक्रममा अङ्ग्रेजसँगको कुटनीतिक सम्बन्ध, लेनदेन र सम्झौताका आधारमा नेपालले केही भू–भागहरू फिर्ता लिएको थियो । त्यसवेला भारत अङ्ग्रेज शासित भूमि थियो भने नेपाल एउटा स्वतन्त्र र स्वाधीन मुलुक थियो । १८१५को सुगौली सन्धी अनुसार नेपालले गुमाएका भू–भागहरूमध्ये केही भू–भाग नेपालले फिर्ता गर्न सफल भएपनि कुमाउ गढवाल समेतका कैयौँ क्षेत्रहरू भने फिर्ता भएनन् । किर्ति आजादले झैं इतिहासका ती सबै कुराहरू उल्टाउन खोज्ने हो भने राजनीतिक विषय कहाँ पुग्नेछ ? त्यो स्पष्ट छ ।
नेपालका विरुद्ध भारतीय नाकावन्दी चलिरहेको वेला आजादद्वारा व्यक्त अभिव्यक्तिलाई नेपालले हल्का रूपमा लिनु सही हुनेछैन । वास्तवमा आजादको अभिव्यक्ति भारतीय शासकवर्गको नेपालप्रतिको विस्तारवादी नीतिको एउटा झलक मात्र हो । त्यो अभिव्यक्तिले प्रश्न उठाउँछ कि भारतले प्रस्तुत गरेका संशोधन प्रस्ताव र नाकावन्दी समेतको उद्देश्य तराईलाई नेपालबाट अलग गर्ने र त्यसलाई भारतीय सङ्घमा मिलाउने त होइन ? त्यो पक्षबारे पनि गम्भीरतापूर्वक विचार गर्नुपर्ने आवश्यकता छ ।
सरकारले तराईका मधेशी वा थारू जनसमुदायहरूका न्यायपूर्ण मागहरूलाई पूरा गर्ने नीति अपनाउने तथा त्यहाँ शान्ति र सद्भावना कायम गर्ने प्रयत्न गर्नु पर्दछ । त्यहाँ निरपराध जनतामाथि शक्तिको प्रयोग वा कुनै दमनकारी कार्य नहोस् त्यसबारे पनि उच्च प्रकारको सतर्कता अपनाउन पर्ने आवश्यकता छ । तर तराइको आन्दोलनको सन्दर्भमा भारतले अगाडि सारेका संविधानमा संशोधनहरूको प्रस्तावलाई स्वीकार गर्नु, नाकावन्दी वा कुनै प्रकारको दवावका अगाडि झुकेर देशको राष्ट्रियतामा आँच पुग्ने प्रकारको कुनै काम गरिएमा त्यसका दूरगामी दूष्परिणामहरू हुनेछन् । कुनै पनि बाह्य हस्तक्षेप, दवाव र धम्कीका कारणले देशको राष्ट्रियता वा राष्ट्रहितमा आँच पुग्ने प्रकारका कुनै सम्झौता नगर्न पनि हाम्रो पार्टीले सरकारको ध्यान आकर्षण गराउन चाहन्छ ।
दुर्गा पौडेल
उपाध्यक्ष तथा प्रवक्ता
राष्ट्रिय जनमोर्चा

Sunday, November 15, 2015

ओमानमा जनवादी देउसीभैलो कार्यक्रम सम्पन्न, भारतीय नाकाबन्दीको जोडदार बिरोध

ओमान, मस्कट
शुभ-दिपावली~२०७२ को अवसरमा ओमान नेपाली एकता समाज अलखुवैर एरिया समितिको आयोजनामा शुक्रवार देउसीभैलो सहित शुभकामना आदानप्रदान कार्यक्रम सम्पन्न भएको छ ।

 अन्तर्राष्ट्रीय नेपाली एकता समाजका कोषाध्यक्ष शोभाकान्त लामिछाने ज्यूको प्रमुख आतिथ्य तथा अलखुवैर एरिया समितिका अध्यक्ष दिल प्रसाद पौडेलको अध्यक्षतामा नेपाली राष्ट्रिय गान र सहिदहरु प्रति एक मिनेट मौनधारण पश्चात् अघि बढेको सो समारोहको सञ्चालन इन्दिरा गुरुङले गरेका थिए भने लक्ष्मण हमालले स्वागत मन्तब्य राखेका थिए ।
प्रमुख अतिथि शोभाकान्त लामिछानेले आज हामी यसरी तिहार मनाई रहँदा हाम्रो मुलुक र जनताले भने अत्यन्तै संकटपूर्ण अवस्थाको सामना गर्न परिरहेको र भारतले नेपालको संविधान सभाको करिब नब्बे प्रतिशत बहुमतद्वारा जारी संविधान माथि शंसोधन गर्नु पर्ने शर्त सहित जारी राखेको नाकाबन्दीले स्पष्ट रुपमा नै नेपालको राष्ट्रिय स्वाधीनता माथि हस्तक्षेप गरिएको प्रमाणित भएको बताउदै हामी प्रवासबाट पनि यसको बिरुद्ध सशक्त रुपले आवाज उठाउँदै हामीले आफ्नो स्वाभिमानलाई कहिल्यै पनि झुक्न दिन नहुने सन्देश नेपाल सरकार समक्ष पर्याउनु पर्ने आवश्यकता औल्याउदै यो दीपावलीले सबैलाई आफ्नो राष्ट्रीयता प्रति समर्पित रहन प्रेरण मिलोस् भन्ने शुभकामना ब्यक्त गर्नु भयो ।

ओमान नेपाली एकता समाजका केन्द्रीय अध्यक्ष छबिलाल बस्नेतले हामीले प्रवासमा रहेपनि हाम्रो बिभिन्न चाडपर्वहरुलाई सम्झिदै बेलाबखत मनाइँदै आइरहेका छौ भन्दै अलखुवैर एरिया समितिले शुभकामना आदानप्रदान सहितको देउसीभैलो कार्यक्रम आयोजना गरेकोमा धन्यवाद दिंदै एकता समाजका प्रत्येक एरिया तथा बिभागहरुले बिभिन्न कार्यक्रमको आयोजना गर्दै संगठनलाई अझ सक्रिय बनाउन सकिने र सदस्यहरुको ब्यक्तित्व बिकासमा समेत मद्दत पुग्ने बताउनु भयो । भारतले गरेको नाकाबन्दीको कारण भोगीरहेको कठिनाईका बावजूत पनि नेपालीहरु हाँसोख़ुशीका साथ चाडपर्व मनाई रहेको बताउदै जस्तो सुकै समस्यामा पनि नेपालीहरु रम्न सक्ने सन्देश बिश्वलाई नै दिईरहेको र भारतीय हस्तक्षेपको बिरुद्ध आम प्रवासी नेपालीहरु एकजुट हुनु पर्ने कुरामा जोड दिनु भयो ।
रक्तिम अभियान ओमानद्वारा "मधेसी पहाडी हिमालका हिमाली सयौ जाति जनजाति हामी सबै नेपाली" बोलको गीत सहित अघि बढेको सांस्कृतिक कार्यक्रममा रक्तिम कलाकारहरुद्वारा रोचक देउसी भैलो गीत र नाच प्रस्तुत गरिएको थियो । "कस्तो होला नेपालको चित्र यही कुरा खेल्दैछ मनभित्र", " पानी पिउदै बसौला नदीको, मुखै हेर्न मन छैन मोदीको" जस्ता गीतका टुक्कामा कलाकारहरुसंगै दर्शकहरु पनि नाचेका थिए ।
"जहाँ भोको पेटले दानापानी मागेको हुन्छ, अन्याय र अत्याचारले जहाँ सिमा नाघेको हुन्छ त्यहाँ फुट्छ ज्वालामुखी" बोलको जोशिला गीत र नृत्यले साँच्चै नै नाकाबन्दिले आक्रान्त नेपाली जनतालाई हौसला प्रदान गरिरहेको आभाष हुन्थ्यो भने सम्पूर्ण दर्शकहरुले ताली बजाई समर्थन जनाई रहेको थियो । "पयौ फुल्दा त्यो लेक लेक...सयपत्री फुल्दा तिहारको बेला भाई मेरो कहाँ डुल्दैछ" बोलको गीत तथा नृत्यले सबैलाई भाबुक बनाएको थियो ।
यसरी नै "नेपाली माटोले भन्छ तिमीलाई", "सामन्तले नौ जाल बुन्छ आखिरीमा जनताकै जित हुन्छ ", "पसिना हाम्रो बगेर गयो धनको आशैमा"," उठ बेली उठ चमेली", "म निर्धाको गाथा लेखेर" जस्ता मार्मिक र जोशिला गीतहरुमा प्रस्तुत नृत्य र अभिनयले कार्यक्रमलाई अझ रोचक बनाएको थियो ।

सो कार्यक्रममा महिला बिभागकी अध्यक्ष लक्ष्मी रायमाझी, रक्तिम ओमानका अध्यक्ष नारायण ज्ञवाली, केन्द्रीय सचिब राम कुमार चौधरी, रुवी एरिया समितिका अध्यक्ष टंक आचार्य, घाला एरिया समितिका अध्यक्ष लोकेन्द्र सुनुवार, सीब एरियाका अध्यक्ष दिल बहादुर बिक, भानुभक्त द्विषतबार्षिकी समारोहकी अध्यक्ष मुना नेपाल, अर्घाखाँची टाइम्सका पत्रकार शालिकराम आचार्य लगायतका अतिथिहरुले शुभकामना मन्तब्य राखेका थिए । 
 
कार्यक्रम सभापति दिल प्रसाद पौडेलले संस्कृतिको नाममा आज अश्लिता र छाडापन मौलाई रहेको र यस्तै जनवादी गीत संगीतद्वारा जनचेतना जगाउनु अहिलेको आवश्यकता भएको हुनाले यो कार्यक्रमको आयोजना गरिएको बताउदै कार्यक्रम सफल पार्न उपस्थिति जनाई दिने सबै महानुभावलाई हार्दिक धन्यवाद दिंदै कार्यक्रम समापन गरिएको थियो ।
 

Saturday, November 7, 2015

पहिलोपटक सरकारमा गएका केसीको यस्तो पृष्ठभूमि

पहिलोपटक सरकारमा गएका केसीको यस्तो पृष्ठभूमि  

 http://i0.wp.com/halkaranepal.com/wp-content/uploads/2015/11/Chitra-Bahadur-Kc.jpg
काठमाडौं, १९ कार्तिक ।
 जिन्दगीको उत्तराद्र्ध अर्थात ७५ वर्षको उमेरमा राष्ट्रिय जनमोर्चाका अध्यक्ष चित्रबहादुर केसीले उपप्रधानमन्त्रीसहित सहकारी तथा गरिवी निवारण मन्त्रीको शपथ खाएका छन् । आजीवन राजनीतिमा होमिएका केसी यसअघि अस्थिर सरकार बन्दै र ढल्दै गर्दा ठूलाठूला अफरहरु आउँदा पनि सरकारमा गएनन् । मुलुक संकटबाट गुज्रिरहेको अवस्थामा उनको मातृपार्टी नेकपा (मसाल)ले पहिलोपटक सरकारमा जाने निर्णय गरेपछि उनी सरकारमा गएका हुन् । पहिलोपोष्टसंघीयताको विपक्षमा एक्लो बृहस्पतिझैं उभिएका नेता केसी र उनको पार्टीले २०६२/०६३ को उपलव्धिलाई संस्थागत गर्न जुनसुकै मूल्यमा पनि संविधानसभाबाट संविधान जारी गर्नुपर्ने दृढ अडान लिएको थियो । संघीयताको सवालमा कडा बिमति भएतापनि भारतीय रुचिबाहिर गएर संविधानसभाबाट नयाँ संविधान जारी हुनु, सरकार निर्माण हुनु र नयाँ संविधान कार्यान्वयनमा देखिएको जटिलतामा साथ दिन उनको पार्टीले राजमो अध्यक्ष केसीकै नेतृत्वमा सरकारमा जाने निर्णय गरेको थियो ।माता पार्वती केसी र पिता नरिश्वर शर्माको कोखमा मल्म गाउँ विकास समिति वडा नं. ३ बागलुङमा वि.सं. १९९७ सालमा जन्मिएका केसी हाल करहिया–८ दीपनगर रुपन्देहीमा बस्दै आएका छन् । २०१४ सालदेखि नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलनमा क्रियाशील नेता केसी २०४० सालमा नेकपा (मसाल) को महामन्त्रीको जिम्मेवारीसमेत सम्हालिसकेका छन् । २०४६ को जनआन्दोलनमा संयुक्त राष्ट्रिय जनआन्दोलन संयोजन समितिको अध्यक्षको रुपमा आन्दोलनलाई उत्कर्षमा पुराउन भूमिका खेलेका केसी लामो समयसम्म नेकपा (मसाल) को पोलिटब्यूरो सदस्य र पार्टी प्रवक्ताको जिम्मेवारी सम्हालेका केसी २०५२ सालदेखि २०५९ सम्म राष्ट्रिय जनमोर्चाको अध्यक्ष बनेका थिए ।२०५६ को संसदीय निर्वाचन र २०६४ को संविधानसभा निर्वाचनमा बागलुङ क्षेत्र नं. २ बाट विजयी भएका केसीले २०५९ देखि २०६३ सम्म जनमोर्चा नेपालको केन्द्रीय सचिवालय सदस्यको रुपमा काम गरे । २०६३ देखि हालसम्म पुनः राजमोको अध्यक्षका रुपमा सक्रिय राजनीतिको बागडोर सम्हालिरहेका छन् । संसद तथा संविधानसभा दुबैमा राजमोको संसदीय दलका नेता रहेका केसीले २०६२/६३ को जनआन्दोलनपछि पुनस्र्थापित संसदमा सार्वजनिक लेखा समितको सभापतिको जिम्मेवारी सम्हालेका थिए । संविधानसभामा संवैधानिक समितिमा रहेर काम गरेका केसी सङ्घीयताविरूद्ध राष्ट्रिय अभियानका केन्द्रीय अध्यक्षसमेत हुन् ।पञ्चायती कालरात्रिमा २०२५ देखि २०४६ सम्म २१ वर्ष भूमिगत राजनीति गरेका केसीले पटकपटक गरी ९ महिना बन्दी जीवन बिताएका छन् । २०४६ सालमा बहुदलीय व्यवस्था आइसकेपछि पनि २०४८ सालमा राजकाज मुद्दा खेपेका नेता केसीले २०३६, २०४६, २०६२÷६३ लगायतका देशमा चलेका राजनीतिक आन्दोलनहरूमा नेतृत्वदायी भूमिका निर्वाह गरेका थिए । २०२१ देखि २०२६ सम्म ५ वर्ष शिक्षण पेशामा पनि संलग्न रहेका नेता केसी दोस्रो संविधानसभा निर्वाचनका लागि राजमोका समानुपातिक उम्मेदवार बनेका थिए ।आजसम्मको राजनीतिक यात्रामा सरल, स्वच्छ र निष्कलङ्क छवि बनाउन सफल केसीको बाँकी राजनीतिक यात्रा पनि उस्तै रहनुपर्ने उनका शुभेच्छुकहरुको चाहना छरपष्ट भएको छ । सामाजिक सञ्जालहरुमा समेत उनले पाएको जिम्मेवारी र भूमिकाप्रति खुशी व्यक्त गरिएका छन् । सामाजिक सञ्जालहरुमा एकातिर खुशी व्यक्त गरिएका छन् भने अर्कोतिर उनको बाँकी राजनीतिक यात्रा उस्तै सरल, निष्कलङ्क र स्वच्छ रहनुपर्ने र देश तथा जनताप्रतिको चट्टानी अडान कायम रहनुपर्ने अपेक्षा गरिएका छन् ।
काठमाडौं, १९ कार्तिक । जिन्दगीको उत्तराद्र्ध अर्थात ७५ वर्षको उमेरमा राष्ट्रिय जनमोर्चाका अध्यक्ष चित्रबहादुर केसीले उपप्रधानमन्त्रीसहित सहकारी तथा गरिवी निवारण मन्त्रीको शपथ खाएका छन् । आजीवन राजनीतिमा होमिएका केसी यसअघि अस्थिर सरकार बन्दै र ढल्दै गर्दा ठूलाठूला अफरहरु आउँदा पनि सरकारमा गएनन् । मुलुक संकटबाट गुज्रिरहेको अवस्थामा उनको मातृपार्टी नेकपा (मसाल)ले पहिलोपटक सरकारमा जाने निर्णय गरेपछि उनी सरकारमा गएका हुन् ।
तस्वीर : पहिलोपोष्ट
तस्वीर : पहिलोपोष्ट
संघीयताको विपक्षमा एक्लो बृहस्पतिझैं उभिएका नेता केसी र उनको पार्टीले २०६२/०६३ को उपलव्धिलाई संस्थागत गर्न जुनसुकै मूल्यमा पनि संविधानसभाबाट
- See more at: http://halkaranepal.com/?p=3665#more-3665

पहिलोपटक सरकारमा गएका केसीको यस्तो पृष्ठभूमि

       हलकारा नेपाल |  1591 Views  |   Published Date : 5th November 2015
काठमाडौं, १९ कार्तिक । जिन्दगीको उत्तराद्र्ध अर्थात ७५ वर्षको उमेरमा राष्ट्रिय जनमोर्चाका अध्यक्ष चित्रबहादुर केसीले उपप्रधानमन्त्रीसहित सहकारी तथा गरिवी निवारण मन्त्रीको शपथ खाएका छन् । आजीवन राजनीतिमा होमिएका केसी यसअघि अस्थिर सरकार बन्दै र ढल्दै गर्दा ठूलाठूला अफरहरु आउँदा पनि सरकारमा गएनन् । मुलुक संकटबाट गुज्रिरहेको अवस्थामा उनको मातृपार्टी नेकपा (मसाल)ले पहिलोपटक सरकारमा जाने निर्णय गरेपछि उनी सरकारमा गएका हुन् ।
तस्वीर : पहिलोपोष्ट
तस्वीर : पहिलोपोष्ट
संघीयताको विपक्षमा एक्लो बृहस्पतिझैं उभिएका नेता केसी र उनको पार्टीले २०६२/०६३ को उपलव्धिलाई संस्थागत गर्न जुनसुकै मूल्यमा पनि संविधानसभाबाट संविधान जारी गर्नुपर्ने दृढ अडान लिएको थियो । संघीयताको सवालमा कडा बिमति भएतापनि भारतीय रुचिबाहिर गएर संविधानसभाबाट नयाँ संविधान जारी हुनु, सरकार निर्माण हुनु र नयाँ संविधान कार्यान्वयनमा देखिएको जटिलतामा साथ दिन उनको पार्टीले राजमो अध्यक्ष केसीकै नेतृत्वमा सरकारमा जाने निर्णय गरेको थियो ।
माता पार्वती केसी र पिता नरिश्वर शर्माको कोखमा मल्म गाउँ विकास समिति वडा नं. ३ बागलुङमा वि.सं. १९९७ सालमा जन्मिएका केसी हाल करहिया–८ दीपनगर रुपन्देहीमा बस्दै आएका छन् । २०१४ सालदेखि नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलनमा क्रियाशील नेता केसी २०४० सालमा नेकपा (मसाल) को महामन्त्रीको जिम्मेवारीसमेत सम्हालिसकेका छन् । २०४६ को जनआन्दोलनमा संयुक्त राष्ट्रिय जनआन्दोलन संयोजन समितिको अध्यक्षको रुपमा आन्दोलनलाई उत्कर्षमा पुराउन भूमिका खेलेका केसी लामो समयसम्म नेकपा (मसाल) को पोलिटब्यूरो सदस्य र पार्टी प्रवक्ताको जिम्मेवारी सम्हालेका केसी २०५२ सालदेखि २०५९ सम्म राष्ट्रिय जनमोर्चाको अध्यक्ष बनेका थिए ।
२०५६ को संसदीय निर्वाचन र २०६४ को संविधानसभा निर्वाचनमा बागलुङ क्षेत्र नं. २ बाट विजयी भएका केसीले २०५९ देखि २०६३ सम्म जनमोर्चा नेपालको केन्द्रीय सचिवालय सदस्यको रुपमा काम गरे । २०६३ देखि हालसम्म पुनः राजमोको अध्यक्षका रुपमा सक्रिय राजनीतिको बागडोर सम्हालिरहेका छन् । संसद तथा संविधानसभा दुबैमा राजमोको संसदीय दलका नेता रहेका केसीले २०६२/६३ को जनआन्दोलनपछि पुनस्र्थापित संसदमा सार्वजनिक लेखा समितको सभापतिको जिम्मेवारी सम्हालेका थिए । संविधानसभामा संवैधानिक समितिमा रहेर काम गरेका केसी सङ्घीयताविरूद्ध राष्ट्रिय अभियानका केन्द्रीय अध्यक्षसमेत हुन् ।
पञ्चायती कालरात्रिमा २०२५ देखि २०४६ सम्म २१ वर्ष भूमिगत राजनीति गरेका केसीले पटकपटक गरी ९ महिना बन्दी जीवन बिताएका छन् । २०४६ सालमा बहुदलीय व्यवस्था आइसकेपछि पनि २०४८ सालमा राजकाज मुद्दा खेपेका नेता केसीले २०३६, २०४६, २०६२÷६३ लगायतका देशमा चलेका राजनीतिक आन्दोलनहरूमा नेतृत्वदायी भूमिका निर्वाह गरेका थिए । २०२१ देखि २०२६ सम्म ५ वर्ष शिक्षण पेशामा पनि संलग्न रहेका नेता केसी दोस्रो संविधानसभा निर्वाचनका लागि राजमोका समानुपातिक उम्मेदवार बनेका थिए ।
आजसम्मको राजनीतिक यात्रामा सरल, स्वच्छ र निष्कलङ्क छवि बनाउन सफल केसीको बाँकी राजनीतिक यात्रा पनि उस्तै रहनुपर्ने उनका शुभेच्छुकहरुको चाहना छरपष्ट भएको छ । सामाजिक सञ्जालहरुमा समेत उनले पाएको जिम्मेवारी र भूमिकाप्रति खुशी व्यक्त गरिएका छन् । सामाजिक सञ्जालहरुमा एकातिर खुशी व्यक्त गरिएका छन् भने अर्कोतिर उनको बाँकी राजनीतिक यात्रा उस्तै सरल, निष्कलङ्क र स्वच्छ रहनुपर्ने र देश तथा जनताप्रतिको चट्टानी अडान कायम रहनुपर्ने अपेक्षा गरिएका छन् ।
- See more at: http://halkaranepal.com/?p=3665#more-3665

ओमान नेपाली एकता समाज अलखुवैर एरिया भेला सम्पन्न

एकता समाज अलखुवैर एरिया भेला सम्पन्न



 




मस्कट,
ओमान नेपाली एकता समाज अलखुवैर एरिया समितिको भेला शुकवार अलखुवैर बगैंचामा सम्पन्न भएको छ । अलखुवैर क्षेत्र आसपासमा बसोबास रहेका एकता समाज समर्थित श्रमजीवि मजदुरहरुबीच सम्पन्न सो भेलाले अलखुवैर ए र बि गरी स्थापित दुई पुरानो एरिया समितिहरुलाई भंग गरी एउटा नयाँ अलखुवैर समितिको निर्माण गरिएको छ ।

केन्द्रीय सदस्य शालिकराम आचार्यको बिशेष पहलमा भिम भट्टराईको सञ्चालन तथा रूपलाल पाण्डेको अध्यक्षतामा सम्पन्न सो भेलाले एघार पूर्ण र चार वैकल्पिक गरी पन्ध्र सदस्यीय नयाँ कार्यसमितिको गठन गरिएको छ । जसमा अध्यक्ष दिल प्रसाद पौडेल, उपाध्यक्ष गिता लिम्बू, सचिब इन्दिरा गुरुङ कोषाध्यक्ष लक्ष्मण हमाल सदस्यहरुमा जे. बि. राई, कुमारी गुरुङ, महेन्द्र राइका, कमला खनाल, बिक्रम तामाङ, भिम प्रसाद भट्टराई, कुमारी तितुङ रहेका छन् । त्यसै गरी बैकल्पिक सदस्यहरूमा कृष्ण लोप्चन, सुर्य खनाल, गोपाल थापा, खगेन्द्र निरौला छन् ।
सोही भेलाले तिन सदस्यीय सल्लाहकार समितिको पनि चयन गरिएको छ जसमा, शालिकराम आचार्य र युबराज आर्याल र रुपलाल पाण्डे रहेका छन् । अन्तर्राष्ट्रीय नेपाली एकता समाजका कोषाध्यक्ष शोभाकान्त लामिछाने, केन्द्रीय अध्यक्ष छबीलाल बस्नेत, महिला बिभाग प्रमुख लक्ष्मी रायमाझी, रुवी एरिया समितिका अध्यक्ष टंक आचार्य, घाला ए एरिया समितिका अध्यक्ष लोकेन्द्र सुनुवार लगायतका अतिथिहरुले नवनिर्वाचित समितिका पदाधिकारीहरुलाई बधाई तथा शुभकामना दिनु भएको थियो ।

केन्द्रीय अध्यक्ष छबिलाल बस्नेतले प्रस्तुत गर्नु भएको नयाँ कार्यसमितिको प्यानल माथि केहीबेर छलफल पश्चात सर्वसम्मतबाट पारित गरिएको थियो । ज्ञात अज्ञात सहिदहरु प्रति एक मिनेट मौनधारण पश्चात अघि बढेको सो भेलामा उपस्थित सबैलाई बिष्णु अर्याललेआफ्ना शब्द सुमनबाट स्वागत गरिएको थियो ।